Μια μαύρη προβατίσια μέρα

Στο μαύρο πρόβατο (Μπόροβα)

 

Μίαν αυγή πουρνό-πουρνό,
ύστερα από ’να βράδυ μπέικο,
σ’ ένα εστιατόριο φτηνό
παρήγγειλα αβγά με μπέικο.

Απέναντί μου, στο ημίφως,
έτρωγες τοστ τυρί-ζαμπόν.
Μυστηριώδες είχες ύφος,
ο Μπράντο ήσουν φτυστός − καρμπόν!

Σου ζήτησα την αλατιέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Άγγιξαν, τάχα άθελά μου,
(κι αχ! πώς εσκίρτησε η καρδιά μ’!)
τα δάχτυλά σου τα δικά μου
κι έγιναν όλα γης μαδιάμ.

Ήρθες στη διπλανή καρέκλα
και μ’ έπιασε ταχυπαλμία.
Σου είπα πως με λένε Θέκλα,
μού ’πες πως είσαι απ’ τη Λαμία.

Κάπου ηχούσε μια φλογέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Με το μπλα-μπλα και το πες-πες
γρήγορα πέρασεν η ώρα.
Καυτές σου έριχνα ματιές,
περίσσια είχα πάρει φόρα.

Σε κάλεσα στο σπιτικό μου.
Κι ενώ ηχούσε η Πέγκυ Ζήνα,
έβγαλα το εσώρουχό μου,
το κάναμε μες στην κουζίνα.

Μου έσπασες τη σαλατιέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Για μήνες τρεις νυχθημερόν
το κάναμε (είχες χρόνια στέρηση).
Μα ένα βράδυ τρομερόν
διαπίστωσα την καθυστέρηση.

«Με Νίκης φτερωτήν ορμή»
που λέει ο Γεώργιος Δροσίνης
εσύ μου έλεγες να μη
κάνω το τεστ εγκυμοσύνης

Και μας επλάκωσε η φοβέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Είπες: «Δεν δέχομαι συζήτηση∙
ανυπερθέτως θα το ρίξεις.
Ειδάλλως, τέρμα η συγκατοίκηση.
Και, ξέρεις, δεν μπορώ τις ρήξεις».

Επιχειρηματολογούσες:
«Δεν θέλω να γεννούμε τρίο»
και γι’ άλλο πράγμα δεν μιλούσες
μέχρι και έξω απ’ το ιατρείο.

Εσύ περίμενες πιο πέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Όμως την ύστατη στιγμή
εγώ μετέβαλα τη γνώμη.
Κι εσύ δεν έδειξες πυγμή,
μόνο ψιθύρισες: «Συγνώμη».

Κι ένα πρωί στην εκκλησία
με ύφος περίμενες μελό
και σ’ έπιασε παραλυσία
σαν μ’ είδες να χαμογελώ.

Έτσι εφόρεσα τη βέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Μα ο μήνας έπειτα του μέλιτος
ω! πόσο ήταν θλιβερός…
Ήσουν συνέχεια ατημέλητος
κι έπινες μόνο Lac de Roche.

Εγώ μονάχη στη σουίτα,
λιώμα απ’ τη ναυτία, τη ζάλη
να κλαίω τη φοβερή μου ήττα
που αγάπησα ένα ρεμάλι.

Σ’ έπιασα με την καμαριέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Τους μήνες πέρασα της κύησης
σε χωριουδάκι του Μωριά
με μερικές σελίδες ποίησης
για μόνη μου παρηγοριά.

Ακόμη και στο μαιευτήριο
δεν έπαψα να απορώ
πού βρήκα τέτοιον αλητήριο.
Μα ύστερα ήρθε το μωρό.

Έμοιαζε με σκουληκαντέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

Φίλε, εν τέλει ήσουν λέρα!
Μπορώ να σου το πω στα ίσια!
Ανάθεμα τη μαύρη μέρα
(μια μαύρη μέρα, προβατίσια)

που είδα τα μάτια σου τα πλάνα.
Θα φύγω για την Αυστραλία,
όμως φοβάμαι τ’ αεροπλάνα∙
να δω ποιες μέρες έχει πλοία.

Μελβούρνη, Σίδνεϋ ή Καμπέρα
μια μαύρη, προβατίσια μέρα.

(13 Μαΐου 2004)

Advertisements

8 Responses to “Μια μαύρη προβατίσια μέρα”

  1. μαρίτα Says:

    Έκοψα φλέβες με της κουζίνας τη μαχαίρα
    γι’ αυτή τη μαύρη, προβατίσια μέρα.

  2. Γιάννος Says:

    και σου ‘ρθε να με κάνεις πέρα, μια μαύρη προβατίσια μέρα
    ή ήμουν εγώ κι η πρεσβυτέρα, την » » »
    ή δεν ταίριαζε για τη βεγγέρα, η » » »
    ή η βία ήταν ανωτέρα, την » » »
    και δεν μπορώ να βρω τη βέρα, Ω μαύρη προβατίσια μέρα

  3. Γιάννος Says:

    μερικά ακόμα για ενδεχόμενη περίπτωση τραγικής κατάληξης:
    Θα αυτοκτονήσω με μια σφαίρα, μια….
    και τίναξα τα μυαλά μου στον αέρα, την…

  4. 13 Μαΐου 2004;;; 😯

  5. […] This post was mentioned on Twitter by Krot, Liana Duck. Liana Duck said: Μια μαύρη προβατίσια μέρα: http://t.co/S6mh8aS […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: