Η Δικαιοσύνη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΚΝΙΑΣ | Το Βήμα, ένθετο “Βιβλία”, Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2002

Στο ΕΛΙΑ υπάρχει ένα φύλλο της βραχύβιας δεκαπενθήμερης «Δικαιοσύνης» της Κέρκυρας, το αρ. 3 (8.3.1868), που κυκλοφόρησε παραμονές των βουλευτικών εκλογών της 21ης Μαρτίου 1868. Η κυβέρνηση Κουμουνδούρου είχε παραιτηθεί στις 15 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους· η παραίτηση αυτή θεωρείται αρκετά περίεργη καθώς την 1η Δεκεμβρίου είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης 107 βουλευτών σε σύνολο 181. Το βέβαιον είναι ότι ο πρωθυπουργός είχε συγκρουστεί με τον βασιλιά Γεώργιο Α’ σε αρκετά μέτωπα. Στην εξωτερική πολιτική, όσον αφορά την Κρητική Επανάσταση και το ζήτημα της Θεσσαλίας και της Ηπείρου, ο μονάρχης διαφωνούσε με την ελληνοσερβική προσέγγιση και την επιθετική στρατηγική του Κουμουνδούρου και του υπουργού του των Εξωτερικών, του νεαρού Χαρίλαου Τρικούπη. Ως επίσημη εκδοχή πάντως προβλήθηκε η αντισυνταγματική αξίωση του βασιλιά για την αποπομπή δύο υπουργών.

Η «Δικαιοσύνη», του δικηγόρου Ι. Β. Τριβυζά, καταφέρεται με δριμύτητα εναντίον του Κουμουνδούρου. Από την άλλη, δεν φαίνεται να υποστηρίζει ανοιχτά κάποιον συγκεκριμένο αντίπαλό του. Στην τέταρτη σελίδα διαβάζουμε: «Και έτερος λίβελος εξεδόθη εκ μέρους του κόμματος του Κουμουνδούρου κατά των εναντίον του, ον επίσης πωλούν οι μάγκαι εις τας οδούς. Οποία καταισχύνη! Οι πρώτοι πολιτικοί της Ελλάδος κατέβησαν επί τέλους εις το πεδίον των ύβρεων, διά να επιβεβαιωθεί το ρητόν “Και ο δείνας και ο τάδες είναι όλοι μασκαράδες”». Ο συντάκτης της «Δικαιοσύνης» θεωρεί ότι ο βασιλιάς ορθώς έπραξε και έριξε την κυβέρνηση και καλεί τους ψηφοφόρους να μην ξαναβγάλουν τον Κουμουνδούρο.

Η «Δικαιοσύνη» είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα και, παρά την έντονη πολεμική της, προσπαθεί να διατηρεί ένα ύφος αστικής αξιοπρέπειας. Δεν λείπουν όμως και οι υπερβολές, όπως δεν λείπουν οι ιδιωματισμοί και τα στοιχεία της κερκυραϊκής διαλέκτου. Σε άλλο σημείο της τέταρτης σελίδας διαβάζουμε: «Μανθάνομεν εξ ιδιαιτέρας αλληλογραφίας ότι ο Κουμουνδούρος έπεμψε χρήματα εις την Κέρκυραν όπως υποστηρίξη το κόμμα του. Το γεγονός τούτο αποδεικνύει τρανώς την αλήθειαν, ότι ο Κουμουνδούρος εσούφροσε τα ταμεία και θέλει πάλιν να επανέλθη εις τα πράγματα, όπως σκεπάση τζη μπομπές».

Οι εκλογές της 21ης Μαρτίου 1868 έγιναν με υπηρεσιακή κυβέρνηση Βούλγαρη, ο οποίος και βγήκε νικητής. Απέτυχαν να εκλεγούν προσωπικότητες όπως ο Θ. Δηλιγιάννης και ο Χ. Τρικούπης. Σε αρκετές περιφέρειες έγιναν εκ των υστέρων «μαγειρέματα»: π.χ., στη Ζάκυνθο, όπου ακυρώθηκε η εκλογή του Κ. Λομβάρδου (εκ των επτανησίων «Ριζοσπαστών»), αλλά και στη Μεσσήνη, όπου κρίθηκε άκυρη η υποψηφιότητα Κουμουνδούρου και ο ίδιος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και χαρακτηρίστηκε στασιαστής, με αποτέλεσμα να κρύβεται κυνηγημένος στη Μάνη ως τον Νοέμβριο, οπότε επετράπη η επιστροφή του στην Αθήνα.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=139790&ct=47&dt=20/01/2002#ixzz1EyW1BhgS
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: